W tradycyjnych społecznościach współczesnych Majów ceremonie ognia odbywają się z rozmaitych okazji. Poprzez ceremonię ognia rozumiane jest zgromadzenie materiałów do stworzenia ołtarza, inwokacja i skupienie na pozytywnych wartościach, które związane są z celem danej ceremonii.
Wśród okazji istnieje ceremonia urodzinowa, która w świetle rachuby Cholq’ij może odbyć się raz na 260 dni. Dzień, w którym nasz Nagual urodzeniowy zatacza koło i powraca jest dniem uznawanym za wyjątkowo pomyślny dla danej osoby. Urodziny w cyklu słonecznym, Haab’ (260+5 dni) również mogą być świętowane w towarzystwie ognia.
Ceremonia urodzeniowa jest poświęcona osobie celebrującej, a uczestnicy skupiają na niej swoją pozytywną uwagę. Przygotowuje się kolorową mandalę z zebranych materiałów. Taki ołtarz ognia uznaje się za “urodzinowy tort” dla duchów opiekuńczych i dla wzmocnienia jakości w życiu solenizanta/solenizantki.
Podczas inwokacji rozpala się ogień i w towarzystwie pieśni i wypowiadanych słów zaprasza się jakości 20 Naguali, aby wspierały wszystkie dziedziny życia osoby. Podczas ofiarowania ogniowi nie brakuje ziaren sezamu, które szczególnie podczas przywoływania Naguali Tz’ikin oraz Q’anil wrzucane są do ognia przez uczestników w intencji zaproszenia obfitości materialnej i pomyślności dla danej osoby.
Uczestnicy w trakcie ceremonii składają życzenia i wyrażają swoją wdzięczność za życie urodzonej/ego w tym majańskim dniu. Całość odbywa się w przyjaznej atmosferze, której może również towarzyszyć napój kakao.
Można więc powiedzieć, że majański sposób świętowania urodzin pozwala zajrzeć w głąb obecności osoby, która świętuje. Świętowanie skupia się na tym, że ta osoba przeżywa w swoim życiu doświadczenia pozytywne i negatywne, a otoczenie wspiera ją. Ceremonia może trwać od ok godziny wzwyż. W pewnym sensie przypomina to długie, szczere i pogłębione życzenia w towarzystwie ognia i dobroczynnej atmosferze.
